Portreti

Na putu svog života srela sam nju i videla momente koji čine njeno srce. Slike kao trenutak iz detinjstva, kao sadašnji život i san iz zvezdane noći.
Kada prolazim pored njenih sećanja osećam miris svežih uljanih boja i moć koja proističe iz ruku.
Tragajući za načinom kako da uspomene ne blede, primećujemo boju u svojim tajnama. Kao hladnu, surovu, smelu ali ujedno toplu ljupku i magičnu.
Tako dalje na putu ona sledi znakove i šum svoje duše. Ritam njenog srca je brz i snažan. Usmerava je na smisao njenog dela.
Ona je u mnoštvu puteva i staza izabrala svoj i sledi ga.

Irena Živković